Club de Lectura

LA SOLEDAD DE LOS NÚMEROS PRIMOS
Autor:Giordano, Paolo
Colección:Narrativa
Título original: SOLITUDINE DEI NUMERI PRIMI, LA
Traductor:Juan Manuel Salmerón Arjona
ISBN:978-84-9838-205-1
Núm. pags.:288

Con tan só vinte e seis anos, Paolo Giordano converteuse no fenómeno editorial máis relevante dos últimos tempos en Italia. A soidade dos números primos, primeira novela deste licenciado en Física Teórica, foi galardoada co Premio Strega 2008 (o máis importante de Italia) e conseguiu un éxito sen precedentes para un autor novel: máis dun millón de exemplares vendidos. Así mesmo, espertou un gran interese internacional e será traducida a vinte e tres idiomas.

Existen entre os números primos algúns aínda máis especiais. Son aqueles que os matemáticos chaman curmáns xemelgos, pois entre eles interponse sempre un número par. Así, números como o 11 e o 13, o 17 e o 19, ou o 41 e o 43, permanecen próximos, pero sen chegar a tocarse nunca. Esta verdade matemática é a fermosa metáfora que o autor escolleu para narrar a conmovedora historia de Alice e Mattia, dous seres cuxas vidas quedaron condicionadas polas consecuencias irreversibles de senllos episodios ocorridos na súa nenez. Desde a adolescencia ata ben entrada a idade adulta, e a pesar da forte atracción que indubidablemente os une, a vida erixirá entre eles barreiras invisibles que porán a proba a solidez da súa relación. A sutileza dos trazos psicolóxicos dos personaxes, así como a fondura e complexidade dunha historia que suscita nos lectores as reaccións máis variadas, resaltan a admirable madurez literaria deste novo autor á hora de asomarse, nin máis nin menos, á esencia da soidade.

O venres fomos a ver “The Road” película baseada no último libro que lemos “La carretera”.

A pelicula gustounos a todos, e é bastante fiel ao libro.

Describe moi ben a época e o ambiente en que se desenvolve a historia. Aconsellámosvola.

O vindeiro venres iremos ao cine a ver “La carretera” para despois poder comparar o libro coa película.

Na reunión de onte comentamos dous libros, “Sarou” e “La Carretera”. Ambos foron ben recibidos e aínda que son moi diferentes entre si deron pé a variados comentarios. Ao final centrámonos máis en “La Carretera” e quedamos en ir ao cine e poder, de novo, comparar a obra coa película.

A próxima reunión do club celebrarase o luns 25 ás 17 h na biblioteca. Comentaremos os dous últimos libros leidos, “Sarou” e “La Carretera”.

¿Puedo preguntarte una cosa?, dijo.
Naturalmente.
¿Nos vamos a morir?
Algún día. Pero no ahora.
Y todavía vamos hacia el sur.
Sí.
Para no pasar frío.
Así es.
Vale.
¿Vale qué?
Nada.
Solo vale.
Duérmete.
Vale.
Voy a apagar la luz.
¿De acuerdo?
De acuerdo.
Y luego, ya a oscuras: ¿Puedo preguntarte algo?
Naturalmente.
¿Qué harías si yo muriera?
Si tú murieras yo también querría morirme.
¿Para poder estar conmigo?
Sí. Para poder estar contigo.
Vale.

“La Carretera”, novela galardoada co premio Pulitzer 2007, e best seller literario do ano en Estados Unidos, transcorre na inmensidade do territorio norteamericano, unha paisaxe literalmente queimada polo que parece ser un recente holocausto nuclear. Un pai trata de salvar ao seu fillo emprendendo unha viaxe cara o Sur. Rodeados dunha paisaxe baldía, ameazados por bandas de caníbales, empuxando un carriño da compra onde gardan as súas escasas pertenzas, percorren os lugares onde o pai paso unha infancia recordada ás veces en forma de breves bosquexos do paraíso perdido, e avanzan cara ao sur, cara ao mar, fuxindo dun frío capaz de romper as rocas.

SAROU afonda, cunha secuencia narrativa cronolóxica, que se desenvolve en a penas vintecatro horas, e un estilo descarnado, directo e sen concesións, na particular conta atrás de dous homes, Sito e Cardiño, e de dúas mulleres, Karina e Laura, lanzados nunha carreira sen retorno cara ós instantes decisivos das súas vidas.
Sito, xove narcotraficante de orixe humilde, despois de catorce meses sae da prisión en liberdade condicional. Dende ese momento e nunha carreira alucinada a bordo do seu todorreo, buscará obsesivamente recuperar o tempo perdido: procurará o amor perdido de Karina que xa non atopará; pretenderá arranxar os seus ” negocios pendentes ” cos seus colegas da banda dos Buga que non solucionará; buscará os seus cartos enterrados no monte…

A primeira reunión deste curso celebrarémola o vindeiro luns día 30 ás 16 horas na biblioteca do instituto. Nela coñecerémonos e farémosvos entrega do primeiro libro para este curso.

Onte celebramos a última reunión do club de lectura,e aínda que a asistencia non foi moi numerosa a charla foi moi animada.Comentamos o libro que nos habia recomendado María Reimondez,”Así nacen as baleas” que tivo moi boa aceptación. Ao final terminamos comentando suxestións de lecturas para o verán e para o próximo curso.