Reunión do Libro “LA CENA” de Janne Teller

Posted by admin under General

Co motivo explicito no libro cuia trama desenvolvese durante unha cea familiar onde dous irmans se reunen para falar sobre un asesinato cometido polos seus fillos. Decidimos organizar a reunión a carón dun xantar nas istalacións do restaurante do ciclo de hoatalaría do noso centro, e durante este xantar destripamos o libro.

A opinión xeral dos leCarta menu la cena 1ctores foi mooi boa de feito gustolle a todos os menbros de club e debido o controvertido que e o tema (o sasesinato dunha indixente nun caixeiro dun banco) creouse un debate bastante  apaisoante sobre a moralidade. A pregunta que se suscitou foi; que farias tu no lugar dos prosenitores?. As respostas foron moi dispares pero case a totalidade dos menbros pensamos que proteseriamos os fillCarta menu la cena 2os deste feito tan desafortunado.

Refente o autor comentamos que a sua forma de contar utilizando como fio conductor as partes dunha cea pareceunos moi interesante e de feito creomos que e un acerto para manter a atención do lector según vai avamzando o xantar. A sua forma de escribir parecenos aseitada ainda que o final do libro pensamos dse de forma intencionada o autor non toma partido por ninguha das posibles solucións o problema sucitado na novela.

Dende o punto de vista literario parenos unha narración coreta pero un pouco cansina o principio xa que esta esta durante bastan te tempo en primeira persoa e a falta de dialogo ou de intervención de distintos personaxes o fai algo pesado, ainda que esto se soluciona a partir dos primeiros capitulos.

DSCN9505DSCN9502

DSCN9510

No Comments

4º Libro do Club “A CEA” de Herman Koch

Posted by admin under General

herman-koch-280Herman Koch (Arnhem, Holanda, 1953) é un dos escritores máis destacados dos Países Baixos na actualidade.

Ampliamente coñecido polos seus libros, as súas columnas xornalísticas e o seu traballo en televisión, Koch debutó en 1985 coa colección de relatos De voorbijganger, e en 1989 obtivo un gran éxito coa publicación da súa primeira novela, Rede ons, Maria Montanelli, á que seguirían Eindelijk oorlog (1998), Eten met Emma (2000), Odessa Star (2003) e Denken aan Bruce Kennedy (2005).

A cea (Het diner), foi a sorpresa editorial do ano 2009 en Holanda. Ata a data, superou os 340 mil exemplares vendidos e foi galardonada co Premio do Público. Os dereitos de tradución vendéronse a once idiomas.

Casa de verán con piscina (Zomerhuis met zwembad, 2011) foi recibida co mesmo entusiasmo polo público e a crítica, que destacou a honestidade e a coraxe con que Koch aborda temas de complexa ambigüedad, converténdoo nun dos autores europeos máis provocadores e estimulantes do momento.

La cena Herman KochA lectura de “A CEA” foi para min una das máis destacadas deste ano. Non porque sexa unha das miñas favoritas, que, de feito, non o é e non a penso incluír nas miñas preferidas deste ano; senón porque foi un dos libros que máis me fixeron reflexionar. Podería dicir que a súa lectura “escandalizoume” ou “provocoume”, non sei moi ben como expresarme. As formulacións expostas chocan dun xeito tan radical cos meus principios e o meu modo de concibir as cousas que en certos momentos “violentábame”. En calquera caso, isto é un dos enriquecimientos que aportan os libros: puntos de vista completamente opostos ao teu, de maneira que che dan a posibilidade de cambiar de opinión ou afianzarche na túa propia. Neste caso con esta novela reafirmeime nos meus propios valores.

 A novela está estructurada nos diferentes momentos dunha cea formal con capítulos en cada un deles (aperitivos, entrantes, segundo, sobremesas, digestivo e propina). É un modo curioso de compartimentar a acción, de xustificar o título, pero imos, en principio nada se perde ao meu parecer si prescíndese desta estrutura.

 A historia é narrada por Paul, quen nun primeiro momento móstrallenos como un home sinxelo, hastiado ante a perspectiva de ter que compartir unha cea destas características. Estas ceas tan ?estiradas? parécenlle ridículas e prefire outras alternativas máis populares. Os seus comentarios achega do prezo dos pratos e sobre o comportamento do maître non poden menos que facernos escapar un sorriso.

 O que máis chamaba a atención do prato de Claire era o baleiro inconmensurable. Xa sei que nos restaurantes selectos prímase a calidade sobre a cantidade pero hai baleiros e baleiros. Alí o baleiro, a parte do prato en que non había nada de comida, rozaba a paradoja.

 No restaurante, acompañado da súa muller Claire, vai atoparse co seu irmán Serge, político da oposición holandesa con moitas posibilidades nas seguintes eleccións, e a súa muller Babette. Durante os primeiros pratos non falan de nada interesante, como a maioría das conversacións reais comiezan con temas banais. Fan referencia a algunhas películas (mencionan a última de Woody Allen con Scarlett Johansson como protagonista) e destripan algunha outra como “Adiviña quen vén cear”. Nun momento determinado Babette abandona a mesa e é seguida por Claire. É xusto entón cando se nos descobre o verdadeiro motivo desa cea. Michel e Rick (os fillos das parellas) cometeron un acto atroz. Os pais reuníronse para decidir que deben facer.

 A historia en si é bastante dura, pero aínda máis os pensamentos plasmados nela. Os pais non se cuestionan a maldade dos seus fillos, o horrible do feito cometido. Queren que as súas vidas sigan adiante sen ningún tipo de consecuencias, o que ao meu modo de ver non fai senón xerar monstros.

 - Serge, sé realista. Non pasou nada. Ninguén foi detido. Nin sequera teñen sospeitosos. Só nós sabemos o que sucedeu. Sencillamente é demasiado pouco para sacrificar o futuro dos nosos fillos de quince anos.

 Os personaxes sofren unha evolución moi interesante. Paul e a súa muller Claire preséntanllenos nun primeiro momento como unha parella próxima e agradable, fartos de vivir á sombra de Serge o ambicioso irmán de Paul. Serge aparece inicialmente como un político ambicioso, que trata de resolver o seu reputación custe o que custe. Esta primeira impresión é só consecuencia da redacción en primeira persoa por Paul. Ao longo da novela imos descubrindo a través dos feitos que os bos non son tan bos, e que os que parecían malos resultan ser os únicos razoables.

 Teño que recoñecer que o escritor pareceume un pouco cobarde, porque non se atreveu a desenvolver a súa tese ata o final, a falar da maldade porque si, senón que trata de xustificar, polo menos, o comportamento de Michel (no que realmente céntrase ao estar narrada a historia polo seu pai). A través dunha serie de flashbacks móstranllenos diversos momentos de violencia na vida de Paul. El sofre algún tipo de trastorno social, polo que se ve obrigado a deixar o seu traballo, e déixase entender que Michel tamén o sofre. O autor non se atreveu a falar de que a maldade pode xurdir en calquera clase de familia, ata nas máis normalizadas (de feito, nunha entrevista dixo que a enfermidade de Paul ocorréuselle máis tarde). É un modo de que os lectores reláxense Ah! Isto non me pode ocorrer a min, estas cousas só pasan nas familias de tarados (ao que abunda o comportamento de Claire, a nai, que tampouco é moi normal). Non sei, postos a provocar faino ben, con seriedade, non che xustifiques con escusas xenéticas ou sociolóxicas. Sobre todo tendo en conta que o feito real que inspirou esta novela (ocorrido en Barcelona fai algúns anos) non conta con estes antecedentes. É dicir, estas cousas pasan ata nas mellores familias.

 Na novela trátanse de raspallón muchísimos temas moi polémicos, como o aborto. O trastorno de Paul, e presumiblemente de Michel, é detectable mediante amniocentesis (descoñezo si este tipo de enfermidade é detectable deste xeito e tan cedo, pero bo). Paul di nun momento que menos mal que esa proba non existía cando a súa nai quedouse embarazada, porque pola contra poida que el non estivese vivo. Outro dos temas mencionados é o racismo e as consecuencias das adopciones internacionais. Iso sae a colación de Faso, irmán de Rick, e cun papel moi importante ao final da novela. Fálase tamén da pena de morte, a raíz dun traballo que fai Michel, no que manifesta unhas opinións bastante extremas.

 Unha cuestión que me suscitou a novela é a relativa erradicación da culpa mediante o castigo (lectura obrigada do gran Dostoievsky co seu ?Crime e Castigo? neste aspecto). Rick xa non é o mesmo e algo parecido ocórrelle a Michel. Non necesitarán eles unha consecuencia, un castigo que lles libre do sentimento de culpa? Ao non enfrontarlles aos seus actos os seus pais fanlles un fraco favor.

 Precisamente para min o tema central é o amor paterno-filial. Ata onde chega, ou debe chegar? Debe encubrirse calquera feito dun fillo malia ser atroz? O noso ordenamiento xurídico dispensa aos pais da obrigación de denunciar aos seus fillos cando teñan coñecemento de que cometeron un acto delituoso, pero é isto realmente sempre o mellor para eles?

 Unha novela, polo tanto, con formulacións moi interesantes; aínda que, ao meu gusto, o autor non saiba aproveitar a oportunidade de desenvolverlas completamente, quitándolle con esas “medias tintas” bastante peso ao libro. En calquera caso, merece a pena a súa lectura, sobre todo para suscitarnos: Que faría eu?

Isabel García

No Comments

Reunión de “FIN” de David Monteagudo

Posted by admin under General

Fin de David MonteagudoTodo comezou o día 18 de marzo coa proxección dunha entrevista que realizo a canle 2 de Televisión Española ao autor de “FIN” nela fíxose unha descrición da vida do autor e de como chego a escribir esta a súa primeira obra literaria sen, antes ter ningún contacto coa literatura, xornalismo, ou outra actividade relacionada coas letras.

Tras esta introdución, afondar un pouco máis na figura de “David Monteagudo” como escritor novel, dito doutro xeito afeccionado. O que nos leva á compresión de por que chega a e escribir esta obra que a xuízo da maioría é cansina, describe personaxes moi estereotipados e centra as súas primases 100 páxinas en poñernos unha zanahoria diante da vista “misterio sobre o que lle fixo o grupo a un dos personaxes” para conseguir manter certo suspense.363559

Suspense que ao noso xuízo non consegue manter e que ten momentos en que si parece conseguir certa intriga, pero ao pouco intre a feita a baixo con algún dialogo pouco creible ou un faladoiro entre amigos relacionada coa condición humana que se que nun inetercambio trivial sobre algún tema tópico como “Os coches ou as relacións de parella”.

Que dicir do desenDSCN9453lace da obra, onde van desaparecendo os personaxes algúns sen causa aparente e outros por causas absurdas ou por causas ao noso xuízo absurdas. E lévanos a un final inacabado que aínda deixa ao lector/a máis decepcionado e no meu caso encabuxado.

Como conclusión dicir que o libro foi unha decepción para a totalidade dos membros, que en ningún momento sentímosnos próximos á obra e esta fíxose tediosa e difícil de finalizar.

Como complemento visionamos a Película co mesmo nomee “FIN” baseada na novela e os que a vimos pensamos que supera moitísimo a narración da obra, esta consegue o que o autor ao noso xuízo non foi capaz de conseguir “o suspense característico nunha obra de apocalíptica” e ata nalgunhas ocasións chegan a dar medo algunhas das escenas.

A continuación teneis un trailer de la pelicula “FIn” recomendable para todos los publicos y nuestro juicio entretenida.

No Comments

3ª lectura “FIN” de David Monteagudo

Posted by admin under General

Fin de David MonteagudoUn grupo de amigos reúnese tras un longo periodo de pouco contacto para rememorar a noite que viviron nun refuxio de montaña quince anos atrás. Algúns van con parellas e outros sos, pero falta un deles, aquel a o que chamaban O Profeta pola súa moral católica. Pola noite, tras un inesperado apagón, ven que as estrelas locen máis brillantes que nunca. Pola mañá un deles desapareceu. Non será o último.

Utilizáronse moitas referencias externas para falar das excelencias do debut de David Monteagudo. soaron nomes como o de Albert Sánchez Piñol, Cormac McCarthy ou Rafael Sánchez Ferlosio, autores que teñen en común con este lucense esa paixón por narrarnos grandes contradicións psicolóxicas en historias herméticas.

Fin non é unha obra fácil: é un conto que viaxa do drama generacional á ciencia ficción máis escura. O verdadeiro motivo para deixarse subyagar por esta trama apocalíptica tarda máis de cen páxinas en ser desvelado. Nese caso, recórdame moito á novela de Stephen King O cazador de soños, onde un drama banal e generacional vaise conviertiendo aos poucos nun pesadelo alienígena. Aínda que Monteagudo non é tan fan dos efectos especiais como o autor de Carrie: o seu prosa asfixiante, capaz de facernos tremer de medo en espazos abertos a pleno sol, adoita ser rica en detalles, como eses estallidos de natureza salvaxe, preludio dunha gran traxedia. E, ao contrario que King, Monteagudo foxe de calquera convencionalismo dentro do xénero, deixándonos o corpo maltrecho ao compartir os medos e dúbidas dos seus protagonistas, sen explicacións nin ataduras, só o auténtico horror de non saber nunca realmente o que pasa. Unha (nova) mirada certeira ao apocalipsis que está chamada a ser o debut literario deste ano.

Manu González

No Comments

2ª Reunión do club “NADA” Janne Teller

Posted by admin under Libros, Xuntanzas

2ª reunion NADA 2

A 2ª reunión do club realizada o martes 28 de xaneiro na residencia da terceira idade, situada a caron do centro. Tibo como lectura o libro “NADA” de Janne Teller. Tras unha pequena introducción do coordinador facendo referencia a obra e a sua autora, tomou a palabra o  invitado (Psicologo) D. Luis, que fixo unha analisis mooi detallado da obra a o cal os demais menbros aportaron a suas opinión, sacando moito proveito da obra e cr5eando uhn avente distendido e coordial a o cal tamen contribuiron os menbros da residencia pertenecentes o club.

Poderiamos decir tralo analisis, que a obra non gustou, ainda que as interpretacións realizadas da mesma deu moito que falar e acercou o contido da obra a comprensión da mesma. Deixando claro que e unha obra que non esta destinada a adolescentes se non é lida de fo2ª reunion NADA 1rma tutorizada, deste seito pode aportar unha comprensión da da vida, que debe ser vivida día a día e non pensando no futuro lonxano.

A reunión pareceume moi ineteresante e valiosa, ainda que a obra non fose moi querida, a controversia que creou dou pé, a que contemplaramos a obra como un analisis da sociedade e como se pode ver a vida desde distintos puntos de vista, sabiendo que o punto de partida proposto pola autora a noso suizo non e a mellor forma de plantexarnos a vida.

No Comments

“NADA” entrevista con Janne Teller

Posted by admin under General

Mostramos neste video unha entrevista subtitulada, onde a autora de nada da os seus puntosde vista sobre a obra e a conroversia que esta tivo en varios paises europeos.

No Comments

2ª Obra selecionada “NADA” Janne Teller

Posted by admin under General

janne_teller_0Novelista danesa nada en 1964, licenciada e máster en economía pola Universidade de Copenhague, viviu e traballado en resolución de conflitos humanitarios en lugares tan diversos como Tanzania, Mozambique e Bangladesh. En 1955 deixou a súa carreira profesional en Nacións Unidas para dedicarse plenamente á literatura. A súa obra, que tamén inclúe ensaios e relatos, recibiu diversos premios. É autora das novelas A illa de Odín (1999), The Trampling Cat (2004) e Come (2008). En 2001 Nada gañou o premio ao mellor libro do ano do Ministerio de Cultura danés. Tamén foi recoñecido co Premio Libbylit á mellor novela de ámbito francófono e como o Mellor Libro 2010 polo xornal alemán Die Zeit.

Resumo:

O primeiro día de clase Pierre Anthon abandona a aula e decide non volver nunca máis á escola. descubriu que nada importa e a partir deste momento disponse a vivir de xeito consecuente con este achado. Sóbese a un ciruelo e desde alí declama a gritos as razóns polas que nada importa. Os seus compañeiros, desmoralizados polos seus proclamas, deciden convencelo e autoconvencerse de que se equivoca e para conseguilo deciden reunir obxectos que simbolicen todo aquilo que dá valor á existencia humana e así crear unha chea de significado. Aos poucos este proxecto vaise convertendo nun xogo perigoso que lles vai pervirtiendo moralmente e que lles leva a arriscar parte de si mesmos e de todo aquilo dá sentido ás súas vidas presentes e futuras.

No Comments

1ª Reunión do club “O bosque de levas”

Posted by admin under General

foto para el blog

Nesta 1ª reunión tivemos o pracer de ter con nos o autor da obra, o que fixo que esta xuntanza fose moi positiva e acolledora, a vez que productiva, xa que, se lle fixeron cantidade de pregutas relacionadas coa sua obra e o autor desvelounos moitos enigmas relacionados co libro, algún dos cales habian xurdido na lectura, e outros os aportou el, aclarando deste xeito pasaxes da obra que a suizo do grupo e bastante autobiográfica.

En xeral o ambiente foi moi bo e gustou a atmosfera que este autor creou o redor de a sua obra. Como cnclusión final podemos decir que se nos e posible queremos ler algunha outra obra deste espectacular literato.

No Comments

O film “O Bosque de Levas”

Posted by admin under General, Libros

 

Os menbros do club tivemos a oportunidade de asistir a proxección e posterior coloquio co autor do libro “Alfonso Álvarez Caccamo” organizado polo departamenro de normalización lingüistica do concello de Vigo o día 14 de novembro de 2013.

Foi unha experiencia moi interesante polo feito de poder analizar a pelicula dende o punto de vista noso e do autor do libro, que a traves dos seus comentarios sobre a pelicula enriquecerón a nosa visión desta obra.

o bosque de leveasDSCN9341

 

 

No Comments

O bosque de Levas

Posted by admin under General

bosque de levasLIBRO ELEXIDO PARA A PRIMEIRA LECTURA

Unha novela repleta de humor na que un estraño personaxe vido do alén aparece na Galicia do século XX. Un liberal axustizado durante o reinado de Fernando VII, vai visitar, por obra e graza da arte narrativa, a Galicia de finais da centuria pasada. Co recurso do contraste entre dúas realidades históricas, esta divertida nov ela introdúcenos nun universo literario que opta polo humor como vía de interpretación da realidade.

 200px-Alfonso_Álvarez_Cáccamo_(AELG)-4Autor: Alfonso Álvarez Caccamo

Fillo de Xosé María Álvarez Blázquez (de quen traduciu dúas obras ao galego), fixo estudos de Filosofía e Maxisterio. Actualmente é profesor en Panxón (Nigrán).

Iniciou a súa obra literaria con textos destinados ao público infantil. A súa obra narrativa ten recibido múltiples premios como o Premio de Novela “Café de Catro a Catro” (1988), Xerais de novela (1990), “Galaico-Leonés de Relatos” (1990), “Álvaro Cunqueiro de Narrativa” (1993), Manuel García Barros de novela (1996), Modesto R. Figueiredo (1997) e Manuel Murguía de narracións breves (1998).

Tamén é colaborador habitual na prensa, especialmente no Faro de Vigo e A Nosa Terra.

No Comments